Kay Wilson

W sobotnie popołudnie (18. grudnia) mesjaniczna Żydówka Kay Wilson (46 lat) – przewodnik turystyczny z biura Shoresh Tours – wyruszyła na górską wędrówkę razem z przyjaciółką z pracy, chrześcijanką Christine Logan. Gdy przysiadły na wzgórzu znajdującym się poza szlakiem, nieopodal kibucu Mata, napadło je dwóch Arabów.

Jak donosi Kay, zabrali jej naszyjnik „Magen David” i 12 razy dźgnęli ją długim, ząbkowanym nożem kuchennym. Udała martwą. Christine wpadła w panikę i zaczęła krzyczeć. Również została dźgnięta. Wszystkie pieniądze zostały im  ukradzione. Kay w krótkim czasie zemdlała, po czym obudziła się z zakneblowanymi ustami i dłońmi związanymi za plecami. Słyszała Christine jęczącą w śmiertelnym bólu.

Kay udało się dotrzeć do pobliskiego parkingu, gdzie została znaleziona przez grupkę izraelskich dzieci. W nocy policja przeszukała teren. Na ciało Christine natknęli się w niedzielny poranek. Do czasu gdy pisałem ten artykuł, morderców wciąż nie udało się odnaleźć. To prawdziwy cud, że Kay w szpitalu dochodzi do zdrowia.

Kongregacja Ahavat Yeshua

Nasza rodzima kongregacja w Jerozolimie została założona z wizją opartą na społeczności z drugiego rozdziału Dziejów Apostolskich. Wierzymy w pełnię mocy Ducha Świętego, pełne oddania relacje miłości, śmiałe głoszenie ewangelii, mówienie po hebrajsku i życiu wpośród żydowskiej społeczności, znajdującej się wokół nas.

Społeczność z Dziejów 2 miała poczucie misji światowej ewangelizacji. To samo pragnienie jest i w naszych sercach. Wysyłamy Eddie, Jackie, Mati i Alex do Indii, Youval do Londynu i Liat do Szwajcarii, a wszystko to jedynie w tym tygodniu. Naszym celem jest wysyłać izraelskich wierzących na krótkie wyprawy w celu głoszenia ewangelii narodom na całym świecie.

W naszym sercu jest pragnienie bycia świadkami Jeszuy najpierw „w Jerozolimie” a potem w „całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi (Dzieje 1:8).” Módlcie się za „D” i „Y” - dwóch miejscowych „jeszcze nienawróconych” Izraelitów, którzy przychodzą do nas ostatnio.

Pieśń Mojżesza i Baranka

W tym tygodniu w Ahavat Yeshua Ophir poprowadził nas w pełnym mocy, współczesnym refrenie uwielbienia: „Któż jest jak Ty, o Panie, wśród Bogów.” (Słowa pochodzą z II Mojżeszowej 15, kiedy to Izraelici przeszli przez Morze Czerwone, fragment znany jako „pieśń Mojżesza.”) W trakcie trwania tej pieśni poczułem, jak „okno” w niebie otwarło się nad nami.

Czytaliśmy z Objawienia 15:3: „Śpiewali pieśń Mojżesza... i pieśń Baranka.” Potem przeczytaliśmy, co następuje w Objawienia 15:5: „A potem widziałem, i oto otwarła się w niebie świątynia Namiotu Świadectwa.” Zrozumieliśmy, że połączenie współczesnego, pełnego Ducha uwielbienia ze starożytnym uwielbieniem przymierza było kluczem do otworzenia się niebios.

Chaim wyszedł na środek i zaczął prowadzić nas w tradycyjnej hebrajskiej pieśni „Któż jest jak Ty...” Spontanicznie zaczęliśmy splatać charyzmatyczną wersję współczesną ze starożytną wersją przymierza. Zstąpił na nas Duch Święty i wypełnił kongregację w momencie świętego zachwytu.

Duch Święty jest dostępny dla każdego o każdym czasie. Jednak, kiedy obecność Ducha Świętego łączy się z obietnicami danymi Izraelowi i proroctwami czasów ostatecznych, uwalniana jest wyjątkowa moc, która otwiera niebiosa aby przygotować nas na drugie przyjście Jeszuy i ustanowienie Jego królestwa na ziemi.

Zjednoczone i Odrodzone Uwielbienie
Ariel Blumenthal

W Objawienia 7:9-10 i 14:6 widzimy kolejny fragment układanki czasów ostatecznych: Różni ludzie z „każdego narodu i ze wszystkich plemion, i ludów, i języków” uwielbiający Boga i Baranka. Bożą wolą nie jest aby poganie porzucali swoją kulturę, przyjmując żydowskie zwyczaje lub vice-versa (I Koryntian 7:17-24).

Razem, jako Zjednoczony i Odrodzony Kościół złożony z Izraela i pozostałych narodów, możemy odkupić i uświęcić wszystkie kultury, tak, aby przyniosły przed Pana piękny arras kreatywności, uwielbienie Ojca i Stwórcy wszystkiego prowadzone przez Ducha! Czyniąc to zadajemy decydujący cios zwierzchnościom i mocom rządzącym każdą grupą ludzi (Efezjan 3:10), zapoczątkowując wielkie żniwa i ogłaszając powrót Pana.

Kościół Luterański i Izrael
Tal Haroni i Ludwig Benecke

Zwykle Kościół Luterański odseparowuje się od Żydów Mesjanicznych celem uniknięcia konfliktu z Centralną Radą Żydów w Niemczech. W zeszłym tygodniu jeden z przewodniczących Kościoła Luterańskiego – Nikolaus Shneider – udzielił wywiadu dla chrześcijańskiego czasopisma „Idea Spektrum.”

Pytanie: W jednym z pana pierwszych komentarzy jako przewodniczącego EKD (Ewangeliczny Kościół Niemiec) popierał pan wzmożenie dialogu chrześcijańsko-żydowskiego i wyznawanie Jezusa wobec Żydów. Co pan sądzi o Żydach Mesjanicznych?

Schneider: Są oni wielkim darem dla kościoła. Umożliwiają nam stanie się, jak wspomniane jest w Efezjan, kościołem Żydów i pogan. My (kościół pogański) odczuwamy brak Żydów Mesjanicznych; jesteśmy kościołem czysto pogańskim. Oni dopełniają nasz kościół.

Ewangelizowanie Żydów w dalszym ciągu pozostaje dla mnie kwestią problematyczną: Przymierze z Żydami wciąż obowiązuje, więc nie musimy wyjaśniać Żydom Boga. Musimy świadczyć Żydom o Jezusie – jako o Mesjaszu Izraela. Żydzi w swej drodze do Boga nie mogą pominąć Jezusa. Mogą pominąć kościół, ale nie Jezusa.

Być może jest to swego rodzaju początek. Jeżeli pogański kościół uzna Żydów Mesjanicznych za braci i siostry w Panu, prawdopodobnie będzie to nie tylko błogosławieństwiem dla Izraela i Żydów, ale również dla samego kościoła.

Inne artykuły - 2010