Właśnie dobiegła końca konferencja w Ahavat Jeszua, naszej kongregacji w Jerozolimie. Spędziliśmy weekend w kibucu Nahsholim aby zacieśnić nasze relacje i utwierdzić się w naszej wizji bycia społecznością z Dziejów 2. Przyjrzyjmy się niektórym aspektom tej pierwszej kongregacji.

1. Jerozolima - Spotykali sie w Jerozolimie. Pierwsi beda ostatnimi. Ponowne ustanowienie Mesjanskiej spolecznosci w Jerozolimie jest jednym z Bozych celw dotyczacych czasw ostatecznych, w ktrych zyjemy, kiedy to przybliza sie powrt Jeszuy do Jerozolimy. Zasady z Dziejw 2 mozna zastosowac w kazdym miejscu na ziemi, ale umiejscowienie Jerozolimy ma w Biblii strategiczne znaczenie (Mateusza 23:37-39, Izajasza 2:1-4, Joela 2:32).
2. Duch Święty - poczatkiem tej kongregacji bylo zbiorowe napelnienie Duchem Swietym. To wydarzenie wyznaczylo punkt zwrotny w sposobie, w jaki Bg postepowal z ludzmi. Jeszcze przed stworzeniem, Bozym zamierzeniem bylo zamieszkac w ludziach poprzez Swojego Ducha. Boze marzenie zaczelo sie spelniac wlasnie w tamtej chwili.
3. Doświadczenie mocy - zgromadzeni nie tylko otrzymali Ducha Swietego. Zostali rwniez ochrzczeni ogniem. Mwili jezykami i zaczeli glosic, wychwalac i prorokowac. Bez tego doswiadczenia zadna kongregacja nie moglaby zaistniec. I pomimo tego, ze dla ludzi wokl wygladali nieco "dziwnie", okazali posluszenstwo instrukcjom Jeszuy odnosnie otrzymania mocy z wysokosci.
4. Pięćdziesiątnica (Szawuot) - prawdziwie wierzacy moga otrzymac Ducha Swietego w kazdym czasie, jednakze to pierwsze wylanie wydarzylo sie w konkretnych okolicznosciach. Wyznaczonym czasem bylo swieto Szawuot (Swieto Tygodni). Obchodzimy biblijne swieta jako okazje do przelomu w dziedzinach przebudzenia, ewangelizacji i nauczania proroczego.
5. Równowaga w żydowskiej tradycji - to, do jakiego stopnia zydowska tradycja powinna byc obecna w naszych kongregacjach, jest pomiedzy Mesjanicznymi Zydami goracym tematem dyskusji. Ludzie maja tendencje do skrajnych reakcji, opowiadaniem sie calkowicie za lub przeciw. Ale biblijny, nowotestamentowy poglad zaklada rwnowage. Pierwsi apostolowie zyli w obrebie kultury naszego ludu, ale nie podlegali rabinicznym prawom (Dzieje 4:19, 15:10, 21:20; Rzymian 11:28).
6. Smiala ewangelizacja - Szymon (Piotr) oraz inni apostolowie nie mieli oporw w gloszeniu o ukrzyzowaniu i zmartwychwstaniu Jeszuy. I mimo ze tutaj, w Izraelu, wyczuwa sie duchowy sprzeciw wobec wyznawania imienia Jeszuy, On zawsze bedzie w centrum naszego przeslania: "Jeszua z Nazaretu (2:22), ten wlasnie Jeszua, ktrego wyscie ukrzyzowali (2:36), w imie Jeszuy (2:38)."
7. Globalna wizja – Pierwsi apostołowie mieli perspektywę swego przesłania jako będącego początkiem światowej ewangelizacji (Dzieje 1:8) a ich doświadczenia z Duchem Świętym jako początek światowego przebudzenia mającego się wypełnić w czasach ostatecznych (Dzieje 2:17). Dzielimy się tą wizją i mamy nadzieję, że Mesjaniczna wspólnota w Izraelu może być iskierką przebudzenia i zachętą do ewangelizacji dla wierzących z każdego narodu.
8. Język hebrajski - apostolowie przemawiali do swego ludu jako jedni z nich (Dzieje 2:14, 22, 29). Mówili do nich po hebrajsku (Dzieje 6:1, 21:40, 22:2, 26:14). Nasze uwielbienie, nauczanie i działania we wspólnocie odbywają się po hebrajsku. Język hebrajski, tak jak państwo Izrael, wymarł niemalże 2000 lat temu, a ostatnio odżył na nowo. Odnowienie hebrajskiego jest paralelą do zmartwychwstania Jeszuy. Tutaj, w Izraelu, ewangelia jest o wiele bardziej czytelna i zrozumiała, gdy przedstawia się ją po hebrajsku. W każdym narodzie użycie języka narodowego i szkolenie młodych liderów jest oznaką przejścia z misji kolonialnej do apostolskiego przełomu.
9. Lokalny trzon i imigranci - Izrael jest narodem imigrantw. Na dzien dzisiejszy wiekszosc wierzacych w Izraelu wciaz tworza imigranci. Aczkolwiek, zaczyna sie to zmieniac. Kongregacja z Dziejw 2 rozpoczela sie trzonem zlozonym ze 120 miejscowych uczniw. Nastepnie dolaczyla do nich nowa grupa 3000, ktra stanowili w wiekszosci imigranci: "pobożni ze wszystkich narodów zamieszkujących ziemię” - Dzieje 2:5. Większą część ich społeczności stanowili imigranci, podczas gdy miejscowi uczniowie tworzyli lokalne przywództwo.
10. Zycie we wsplnocie - Pierwsi uczniowie wiedli swe zycie w calkowitym partnerstwie. Uwazali wszystko, zarwno rzeczy materialne jak i sprawy duchowe, za wsplne. Nie "uczeszczali na zgromadzenia", ale raczej "uczestniczyli we wsplnocie." Ich relacje rozciagaly sie poza spotkania. Postrzegali siebie nawzajem jako rodzine. (Ew. Jana 19:26-27, Marka 3:33-35).
11. Relacja przymierza - aby osiagnac ten poziom wsplnego zycia, pierwsi uczniowie zyli zasadami przymierza, lojalnosci i integralnosci. Wiedzieli, jak wzbudzic zaufanie, jak porozumiewac sie z innymi, konfrontowac poglady w milosci, poddawac sie autorytetom i poswiecic sie dlugotrwalym relacjom.
12. Duże i małe spotkania - w obecnym czasie wiele dyskutuje sie o tym, czy spotykac sie na duzych czy malych spotkaniach. Pierwsi wierzacy spotykali sie na obu ich rodzajach (Dzieje 1:15, 2:1, 41, 46). Większe spotkania cechowała dynamiczna moc ekspresji, a mniejsze pozwalały na intymne relacje i branie odpowiedzialności za drugą osobę.
13. Dar dawania - Pierwsi uczniowie bardzo szczodrze rozdawali pieniadze, az do sprzedazy wlasnych posiadlosci. Pierwszorzednym celem byla pomoc wsplczlonkom wsplnoty w zaplaceniu dlugw. Drugim celem bylo promowanie swiatowej wizji pod kierownictwem apostolw. Doslownie "pieniadze przynosili i skladali u stp apostolw" - Dzieje 4:35, 37, 5:2. Ta nadnaturalna hojność stanowiła ich zaopatrzenie, służące nie do zaspakajania ich żądz czy zapewnienia komfortowego życia, ale do inwestowania w Królestwo Boże.
14. Apostolskie przywództwo - pierwsze spolecznosci wiary byly prowadzone nie tylko poprzez pastorw, ale przez przedstawicieli wszystkich 5 sluzb: apostolw, prorokw, ewangelistw, pastorw i nauczycieli (Dzieje 1:11; 2:42; 4:36; 5:18, 29; 8:14; 11:1; 13:1; 14:14; 15:6; 15:32; 16:4; 20:28; 21:8; 21:9; Efezjan 4:11). Różnorodność funkcji wśród przywództwa pozwoliła na wielowymiarowy wzrost w Królestwie Bożym.

Prośby modlitewne

1. Aby wizja z Dziejów 2 znalazła spełnienie w Ahavat Jeszua i wszystkich mesjańskich kongregacjach.
2. O „R” - nowego wierzącego, rdzennego Izraelitę wywodzącego się z tradycyjnej rodziny, który w ten weekend narodził się na nowo, został zanurzony w wodzie oraz napełniony Duchem Świętym.
3. O nieustające przełomy w ewangelizacji i uczniowstwie w Izraelu.