Część pierwsza:

Oto trzy proste zasady rozumienia Pisma Świętego, czyli „Słowa Bożego“:

• Jest ono spójne i konsekwentne od początku do końca – od I Mojżeszowej do Objawienia.
• Centralną postacią wszystkich Pism jest Jeszua – Syn Boży i Syn Dawida.
• Biblia naprawdę znaczy to, o czym mówi – bardziej dosłownie niż uważa większość ludzi.

Jednym z dowodów popierających te wnioski jest sposób, w jaki został użyty Stary Testament w księdze Objawienia. Oto krótki przegląd:

Anioł YHVH

W Objawieniu 1, Jeszua (Jezus) opisuje Siebie jako „początek i koniec.” W hebrajskim słowo „początek” to to samo co nazwa I Księgi Mojżeszowej (Genesis). Jeszua jest taki sam od Genesis do Objawienia.

Opis Jeszuy w Objawieniu 1:13-16 jest paralelą do Człowieka ognia, który ukazał się Danielowi w rozdziale 10:4-7. Ten, który ukazał się Janowi był tym samym, który ukazał się Danielowi. Celem Objawienia 1 jest wyjawienie tożsamości Jeszuy jako Anioła YHVH, który ukazywał się w Starym Testamencie.

Symbolika Świątyni

Wydarzenia w księdze Objawienia zawierają wiele wizerunków odnoszących się do żydowskiej Świątyni. Mojżesz zbudował przybytek a Dawid Świątynię – według niebiańskiego wzoru (II Mojżeszowa 25:40, I Kronik 28:11). W Objawieniu 11:19, 15:8 Jan ujrzał niebiański przybytek. Świątynia w Jerozolimie była zbudowana według wzoru wiecznych, duchowych rzeczy, które Jan zobaczył w Objawieniu.

W Objawieniu 1-2 Jeszua stoi pośrodku złotej podstawy świecznika. Ta podstawa świecznika jest niebiańską wersją świątynnej podstawy świecznika. Podstawa świecznika reprezentuje Jeszuę pośrodku Siedmiu Zborów (prawdziwego Kościoła), rozpalonych chwałą Bożą.

Czasze gniewu w Objawienia 16 są jak czasze używane przez kapłanów w posłudze świątynnej.

Kadzidło z Objawienia 8:3-5 reprezentuje modlitwy świętych i jest proroczym wypełnieniem kadzidła ofiarowywanego w Świątyni. Świątynne kadzidło i modlitwy świętych wznosiły się razem podczas kapłańskiej posługi Zachariasza, ojca Jana Chrzciciela (Łukasza 1:10).

Potrójnie skręcony sznur anielskiej aktywności, modlitwy świętych i posługi żydowskich kapłanów mógłby ponownie mieć miejsce w czasach ostatecznych, jeżeli Świątynia w Jerozolimie zostałaby odbudowana, jak to wskazane jest w Objawienia 11:1-2, gdzie Janowi każe się zmierzyć dziedzińce Świątyni.

Niebiańskie uwielbienie

W Objawieniu zapisane jest 7 sesji uwielbienia.

• "Swiety, swiety, Swiety" - Obj. 4:8-11
• "Godzien jest Baranek" - Obj. 5:9-14
• "Zbawienie nalezy..." - Obj. 7:10-12
• "O, Panie Boze Wszechmogacy" - Obj. 11-17-18
• "Wielkie i przedziwne." - Obj. 15:3-4
• "Zbawienie i chwala" (Nierzadnica osadzona) - Obj. 19:1-2
• "Pan objal panowanie" (Oblubienica przygotowala sie) - Obj. 19:6

Swieci na ziemi uwielbiaja w zgodzie z aniolami w niebie. To niebianskie uwielbienie jest rwniez harmonia uwielbienia starozytnego Izraela i uwielbienia Kosciola czasw ostatecznych. Objawienie 15:3 - „Śpiewają pieśń Mojżesza... i pieśń Baranka.”

Brzmienie trąb

Siedem Szofarów (trąb) z Objawienia 8-11 jest paralelą do zadęcia na trąbach w bitwie o Jerycho (Jozuego 6). Trąby nie są proroczym znakiem naszego opuszczenia planety ziemi, ale podbicia jej (tak, jak jest o tym napisane w Objawieniu 11:15 podczas brzmienia siódmej trąby). Trąby z Objawienia są proroczą deklaracją niebawem nadchodzącego odzyskania posiadania planety ziemi przez Jeszuę (Jozuego) i Jego armii świętych.

Trąby z Objawienia są powiązane ze Świętem Trąb. Znaczenie Święta Trąb będzie wypełnione podczas sądnych trąb ucisku z Objawienia. Święta Izraela są „naznaczonymi czasami”, mającymi prorocze znaczenie zarówno w przyszłości jak i w przeszłości.

Paralela Paschy

Plagi z Objawienia 15-16 są analogiczne do plag z II Mojżeszowej 7-11. Konfrontacja Mojżesza i Aarona z rządem Faraona to jak konfrontacja dwóch świadków z Antychrystem (Objawienie 11, 13). Plagi z Objawienia nie są atakami Antychrysta na świętych, ale sądami Bożymi nad demonicznymi zwierzchnościami. (II Mojżeszowa 12:12).

Dzieci Izraela były podczas plag chronione w Goszen, jako świadectwo dla Egiptu. Podobnie, święci nie będą usunięci podczas ucisku, ale nadnaturalność chronieni od sądów, jako świadectwo dla niezbawionego świata (II Mojżeszowa 9:6, 10:23, Objawienie 7:3).

Prorocy Starego Testamentu

Pieczęcie w Objawienia 5-8 są tymi samymi, co pieczęcie Daniela (8:26, 12:4, 9). Daniel otrzymał proroctwo o czasach ostatecznych, ale było to praktycznie niemożliwe do zrozumienia w jego czasach. Znaczenie proroctwa było zapieczętowane. Dziś Bóg zaczyna wyjawiać cele czasów ostatecznych. Pieczęcie zaczynają być otwierane.

Proroczy symbolizm Objawienia nie jest jakimś oddzielnym mistycyzmem, który „przyszedł z znikąd”, ale kulminacją i dopełnieniem wszystkich proroków, którzy przyszli wcześniej.

• Tron i wyłożony klejnotami firmament i cztery postacie z Objawienia 4 są tymi samymi, które znajdujemy w Ezechiela 1;
• Uwielbiona Oblubienica z Objawienia 12 i 21 jest kontynuacją Córki Syjonu i wszystkich bogobojnych kobiet Izraela (Ozeasza 2:19);
• Bestie z Objawienia 13 są kontynuacją bestii opisanych w Daniela w rozdziałach 3, 7 i 8;
• Zniwa z Objawienia 14 są kontynuacją praw o żniwach z Tory;
• Nierządnica z Objawienia 17 jest kontynuacją Jezebel i wszystkich niebogobojnych kobiet Izraela;
• Sąd nad Babilonem z Objawienia 17-18 jest kontynuacją sądów nad wszystkimi narodami, o ktrych mowa u wszystkich proroków Izraela.
• Smok z Objawienia 20:2 jest zidentyfikowany jako szatan i jako wąż z I Mojżeszowej 3.

Plan królestwa Bożego rozpoczyna się jak małe nasionko w I księdze Mojżeszowej i wzrasta poprzez różne poziomy, aż do ostatecznego spełnienia się księgi Objawienia.

(Część druga w przyszłym tygodniu.)