I. Prawda historyczna
Księga Estery może być czytana w trzech warstwach, każda z nich ma inne znaczenie. Pierwsza dotyczy prawdy historycznej. Wszystkie wydarzenia opisane w księdze są prawdziwe; miały miejsce ok. 500 lat przed przyjściem na świat Jeszuy (Jezusa).
Księga Estery jest jedyną w Biblii, w której nie zostaje wymienione imię Boga. Jednak Jego suwerenność jest zademonstrowana bardziej w tej księdze niż w innych.
Na przykład: tej samej nocy, której Haman planuje zabić Mordochaja, król Achaszwerosz nie może spać. Kazał więc przynieść księgę pamiętnych wydarzeń i dowiaduje się z nich, że Mordochaj ocalił kiedyś jego życie. W tym czasie przychodzi Haman na dziedziniec królewski i dowiaduje się, że król chce odznaczyć Mordochaja! (Estery 6) Bóg wszystko ma pod kontrolą, nawet gdy nie dostrzegamy Jego działania a okoliczności wydają się być niesprzyjające.
Mordochaj jest synem Kisza, co oznacza, że jest potomkiem Króla Saula (Estery 2:5). Haman jest potomkiem Króla Agaga (Estery 3:1). Ok. 500 lat wcześniej Bóg odrzucił Saula, ponieważ oszczędził Agaga. Odrzucenie Saula może wydawać się zbyt surową karą. Jednak, gdy widzimy Hamana i jego plan masowego morderstwa zaczynamy rozumieć, że Bóg słusznie kazał Saulowi zabić Agaga. Sądy Boga zawsze wydają się być zbyt surowe, ponieważ my nie widzimy wszystkiego, co widzi Bóg. Sądy Boga są sprawiedliwe, nawet jeśli my ich nie rozumiemy.
Bóg w swej suwerenności jest jednak zawsze łaskawy. Saul przegrywa z Agagiem, ale Mordochaj wygrywa z Hamanem. Bóg dał drugą szansę. Jeśli mamy wiarę i jesteśmy cierpliwi, Bóg obróci wszystko dla naszego dobra, nawet jeśli trwa to dłużej niż byśmy tego oczekiwali.
II. Zapowiedz Ewangelii
Druga warstwa Księgi Estery jest zapowiedzią Ewangelii. Haman obrazuje Szatana, a Mordochaj Jezusa. Słowo Boże mówi, że ukrzyżowanie było planowane jeszcze przed stworzeniem świata (Objawienie 13:8, I Piotra 1:20). Więcej - wszystkie wydarzenia opisane w Prawie i u Proroków to czas oczekiwania na krzyż; zostały tak zaplanowane przez Boga, aby wskazywały na ukrzyżowanie (Łukasz 24:26-27, Dzieje 2:30-31, I Piotra 1:10-11).
W Starym Testamencie nie ma odpowiednika słowa “krzyż”. Dlatego czasem Apostołowie mówiąc o krzyżu odnosili się do hebrajskiego słowa “ets” (Dzieje 5:30, 10:39, 13:29).
"Ets" oznacza drzewo, drewno lub konstrukcje z drewna. W Ksiedze Estery slowo "ets" pojawia sie w 7 miejscach, gdzie mowa jest o egzekucji (Estery 2:23, 5:14, 6:4, 7:9, 8:7, 9:13, 9:25) i sa tlumaczone jako "szubienica".
Skazańcy byli wieszani na tego typu drewnianych konstrukcjach. O mały włos sprawiedliwy bohater nie został na niej stracony. Później ta sama drewniana konstrukcja nieoczekiwanie obraca porażkę w zwycięstwo. Tak jak Izaak na górze Moria; jak Józef wrzucony do studni; jak Jonasz we wnętrzu ryby – tak Mordochaj, o mały włos nie zostaje zgładzony po czym zostaje cudownie uratowany. Mordochaj staje się drugim po królu, zostaje wywyższony a jego tron jest ponad innymi tronami.

III. Proroctwo czasów ostatecznych
Trzecie znaczenie Księgi Estery zapowiada proroctwa odnoszące się do czasów ostatecznych. Haman symbolizuje Antychrysta, Estera wstawiający się Kościół a Mordochaj Ruch Żydów Mesjanicznych.
Wydarzenia historyczne opisane w Księdze Estery miały miejsce w starożytnej Persji, którą dizś jest Iran. Był tam zły człowiek, który wzywał do wymordowania wszystkich Żydów, podobnie jak Ahmadinejad czyni to dziś. W tamtych czasach istniała także konfederacja złożona ze 127 państw, przypominająca dzisiejszy ONZ.
W biblijnym języku hebrajskim słowo “antychryst” najczęściej tłumaczone jest słowem “tsorer”. Haman jest nazwany “tsorer” 4 razy (Estery 3:10, 8:1, 9:10, 9:24). Tak jak Haman, Antychryst będzie próbował zabić wszystkich Żydów (również Chrześcijan) i zjednoczyć narody do walki z Izraelem (Objawienie 13, Ezechiel 38-39, Zachariasz 12-14).
Korzeń antysemityzmu możemy odnaleźć w Estery 3:6 gdzie typ Szatana (Haman) wpada we wściekłość względem typu Mesjasza (Mordochaj). Nie wystarczy mu zabicie Mesjasza, ale chce zemścić się także na jego rodakach. Duch antysemityzmu, antychrysta czy antychrześcijaństwa pochodzi właśnie z tego źródła.
IV. Wstawiajaca sie Oblubienica
Estera jest pięknym przykładem tego, jak ma dziś wyglądać Oblubienica Chrystusa (Efezjan 5:23-32, Objawenie 12). Doświadcza małżeńskiej bliskości z królem. Ma żydowskie korzenie, o których nikt nie wie. Jest w rozterce; mimo trudnej sytuacji prześladowania Żydów wolała by nie mieszać się w ten konflikt. Jednak zostaje uświadomiona co do swojego przeznaczenia i przywileju bycia w bliskiej relacji z królem. I właśnie dzięki tej relacji ma możliwość wstawiać się za uratowaniem Izraela (Estery 4:14, Rzymian 11:11-15).
Mimo, iż ryzykuje własne życie, by wstawić się u króla za Żydami, decyduje się przyjąć na siebie to prorocze przeznaczenie. To przez jej piękno, łaskę, modlitwę, oraz post zbliżająca się katastrofa obraca się w zwycięstwo i królestwo zostaje oddane w ręce świętych. (Wielu spośród tych, którzy znają tę oblubieńczą bliskość z Chrystusem są dziś nazywani Esterami czasów końca).
Podczas tych wszystkich wydarzeń “wielu spośród ludów przystąpiło do żydostwa” (Estery 8:17). To wskazuje na dwie istotne kwestie: 1) wielkie żniwo dusz podczas prześladowań, oraz 2) wielu świętych odnawiających swoje przymierze z Izraelem i powracających do żydowskich korzeni wiary.
V. Przeznaczenie Iranu
Księga Estery mówi również o pozytywnym przeznaczeniu dla Iranu. Gdy Persja była źródłem konfliktu i antysemityzmu, była jednocześnie źródłem wiary, która przyniosła zwycięstwo. Wierzę, że w czasach ostatecznych w Iranie będzie silny, podziemny Kościół, który będzie wzrastał w liczbę, stał mocno w wierze, i identyfikował się z resztką Izraela.
Wielcy królowie Persji – Cyrus i Achaszwerosz – mieli zawarte przymierze z Izraelem 1000 lat wcześniej, zanim powstał Islam. Persjanie nie są Arabami. Ich korzenie sięgają biblijnej wiary a nie Islamu. Ich przymierze z Izraelem trwało ponad 2.500 lat.