Við vorum að ljúka ráðstefnu í Ahavat Yeshua, söfnuði okkar í Jerúsalem. Við eyddum helginni á samyrkjubúinu Nachsholim til að efla samfélagstengsl okkar og endurnýja hugsjón okkar fyrir Postulasagan tveir söfnuðinn. Lítum á nokkur atriði þessa fyrsta safnaðar. 

1. Jerúsalem – Þau hittust í Jerúsalem. Hinir fyrstu munu verða síðastir. Enduruppbygging á messíönsku samfélagi í Jerúsalem er hluti af áæltun Guðs á þessum tímum þegar við nálgumst endurkomu Yeshua til Jerúsalem.
   Jafnvel þó að meginreglan í Postulasögunni tveir eigi við allstaðar í heiminum, þá hefur staðsetningin Jerúsalem mikinn biblíulegan tilgang. (Matteus 23:37-39, Jesaja 2:1-4, Jóel 2:32).
   


2. Heilagur Andi – Upphaf safnaðarins var þegar hópurinn upplifði saman fyllingu Heilags Anda. Þetta var viðsnúningur á því hvernig Guð hefur samskipti við mannkynið. Frá því fyrir sköpunina, þá var það áætlun Guðs að búa innra með mönnum fylltum af Heilögum Anda. Á þessari stundu var sá draumur Guðs uppfylltur.
   
   
3. Upplifun kraftsins – Ekki aðeins meðtóku þeir Heilagan Anda heldur voru þeir einnig skírðir í eldi. Þeir töluðu tungum og hófu að prédika, tilbiðja og spá. Það gat enginn söfnuður verið án þessarrar reynslu. Jafnvel þó þeir litu út fyrir að vera "skrítnir" þá hlýddu þeir leiðbeiningum Yeshua til að hljóta kraft að ofan.
   
   
4. Hvítasunnan (Shavuot) – Trúaðir einstaklingar geta meðtekið Heilagan Anda hvenær sem er, en þessi fyrsta upplifun gerðist á sérstökum vettvangi. Þetta var dagurinn Shavuot (Feast of Weeks - Vikuhátíð). Við notum biblíulegar hátíðir sem tækifæri fyrir gegnumbrot vakningar, trúboðs og kennslu spádóma.
   
5. Jafnvægi í gyðinglegum hefðum – Hversu mikið af hefðum Gyðinga eigi að taka inn í söfnuð okkar er mikið hitamál meðal messíanskra Gyðinga. Fólk á tilhneygingu til að standa í deilum, með eða á móti. En biblíulegt sjónarmið nýja sáttmálans er algjört jafnvægi. Fyrstu postularnir lifðu í menningu okkar fólks en beigðu sig ekki undir öll lög rabbíanna. (Postulasagan 4:19, 15:10, 21:20; Rómverjabréfið 11:28).
   
6. Djarft trúboð – Shimon (Pétur) og hinir lærisveinarnir hikuðu ekki við að prédika um krossfestingu Yeshua og upprisu Hans. Það er andleg mótstaða við því að kunngera nafn Yeshua hér í Ísrael, en hann verður alltaf þungamiðja boðskapar okkar: "Yeshua frá Nasaret (2:22), þessi Yeshua sem þið krossfestuð (2:36), í nafni Yeshua (2:38)."
   
   
7. Alheimssýn – fyrstu lærisveinarnir sáu boðskapinn sem upphaf alheims-trúboðs (Postulasagan 1:8) og upplifun sína með Heilögum Anda sem upphaf alheims-vakningar sem myndi uppfyllast við endatímana (Postulasagan 2:17) Við eigum þá sýn og von að messíanskir söfnuðir í Ísrael verði neisti vakningar og hvatning til trúboðst til annarra trúaðra í sérhverri þjóð.
   
8. Hebreska tungumálið – Postularnir töluðu við fólkið sem eitt af hópnum (Postulasagan 2:14, 22, 29). Þeir töluðu til fólksins á hebresku (Postulasagan 6:1, 21:40, 22:2, 26:14). Tilbeiðsla okkar, kennsla og samfélag fer fram á hebresku. En hebreskan dó út fyrir nánast 2.000 árum, á sama hátt og ríkið Ísrael, en hefur endurnýjast aftur. Endurnýjun hebreskurnnar er hliðstæða upprisu Yeshua. Fólk er miklu móttækilegra fyrir fagnaðarerindinu á hebresku. Að nota móðurmálið og þjálfa unga leiðtoga táknar umbreytingu frá nýlendutrúboði til postulegs gegnumbrots hverrar þjóðar.
   
9. Heimamenn og innflytjendur – Ísrael er þjóð innflytjenda. Flestir trúaðir í Ísrael eru enn innflytjendur. Enn það er að breytast. Postulasagan tveri byrjað með 120 heimamönnum, lærisveinar. Það bættust við 3.000 sem voru flestir innflytjendur: "guðræknir menn, frá öllum löndum undir himninum." - Postulasagan 2:5. Í samfélagi þeirra var meirihlutinn innflytjendur, á meðan lærisveinarnir, heimamenn voru leiðtogar.
   
10. Samfélagið – Fyrstu lærisveinarnir deildu öllu saman. Þeir litu á allt, bæði efnislegt og andlegt sem sameign. Þeir fóru ekki „á samkomur“ heldur „tóku þátt í samfélaginu“. Samfélagið náði út fyrir samkomur. Þeir litu á sig sem fjölskyldu. (Jóhannesarguðspjall 19:26-27, Markúsarguðspjall 3:33-35).
    
    
11. Samfélag Sáttmálans – Til að ná þessu grundvelli að deila öllu saman, þá lifðu lærisveinarnir eftir lögmáli sáttmálans, tryggð og heiðarleika. Þeir vissu hvernig átti að byggja traust, eiga samskipti við hvorn annan, koma gegn syndinni í kærleika, vera undirgefnir yfirvaldi og gefast í lang-tíma samfélag.
    
12. Stórar og smáar samkomur – Nú á tímum er oft rætt um það hvort eigi að halda stórar samkomur eða litlar. Frumkirkjan gerði hvorutveggja (Postulasagan 1:15; 2:1, 41, 46).
    Á stærri samkomum var mikill kraftmiklar en á minni samkomunum var nándin meiri fyrir samfélag og ábyrgð.
    
    
13. Yfirnátturulegar gjafir – Fyrstu lærisveinarnir gáfu fjármuni á róttækan hátt, jafnvel seldu eigur sínar. Fyrst til að hjálpa öðrum við að komast úr skuldum. Seinna til að koma á alheimshugsjón sem var stjórnað af postulunum. Þeir einfaldlega "lögðu andvirðið fyrir fætur postulana" -  Postulasagan 4:35, 37, 5:2. Þetta yfirnáttúrulega örlæti sýndi fram á ráðstöfun, ekki til að fullnægja losta og þægindi, heldur fyrir konungsríki Guðs.
    
    
14. Postuleg forysta – Frumkirkjunni var ekki stjórnað af pastorum, heldur af allri fimmföldu þjónustunni: postulum, spámönnum, trúboðum, pastorum og kennurum (Postulasagan 1:11; 2:42; 4:36; 5:18, 29; 8:14; 11:1; 13:1; 14:14; 15:6; 15:32; 16:4; 20:28; 21:8; 21:9; Ephesians 4:11). Vegna þessarrar breiddar í forystunni varð þessi mikli vöxtur innan konungsríkis Guðs.  

Fyrirbænaefni 

• Biðjum að hugsjónin um Postulasöguna 2 verði uppfyllt í Ahavat Yeshua og meðal allra messíanskra safnaða
• Biðjum fyrir „R“, sem hefur hefðbundin bakgrunn, nýfrelsaður, skírður í vatni og fylltu af Heilögum Anda, þessa helgi
• Biðjum fyrir áframhaldandi gegnumbroti í trúboði og þjálfun lærisveina um alla Ísrael.