Haust hátíðir Ísrael

Haust hátíðir Ísrael
©18. október 2008 Asher Intrater

Í Hebreabréfinu eru hátíðirnar í Torah (Lögmálsbókum Móse) kallaðar tveim nöfnum:
    Chag – sem þýðir hátíð, sem á rætur að rekja til orðsins að safnast saman eða dansa í hring, og
    Mo'ed – sem þýðir “ákveðinn tími”, og á rætur sínar að rekja til orðsins hlutskipti eða markmið
Chag leggur áherslu á fögnuðinn, þegar Mo'ed leggur áherslu á hið spámannlega.
Það eru tveir flokkar af helgum dögum fyrir hinn komandi Messías
Það eru tveir flokkar af helgum dögum í Torah, þrír að vori og þrír á haustin. Helgidagarnir á vorin eru tengdir fyrri komu Yeshua, á meðan haust hátíðirnar tengjast seinni komu Hans. Helgidagarnir á vorin eru dagsettar samhliða því verki sem var unnið í fagnaðarerindinu
            Pesach (Páskar) - Krossfestingin
            Omer (First Sheaf) – Upprisan
            Shavuot (Weeks) – Hvítasunnan, úthelling Heilags Anda.
Í endatímaspádómum sjáum við þrjá megin atburði – Þrenginguna, Endurkomuna og Þúsund ára ríkið. Okkar skilningur er sá að þessir atburðir eru tengdir helgidögunum sem tengjast þeim
            Teruah (Lúðrarnir) - Þrengingin
            Kippur (Friðþæging) Endurkoman
            Sukkot (Musterið) – Þúsund ára ríkið
      Útskýring á misskilning varðandi Lúðrana
Það hefur verið misskilningur í gangi varðandi blástur í lúðrana, eins og skipað er fyrir bæði í Yom Teruah (3. Mósebók 23) og á Yom Kippur (3. Mósebók 25).
Blástur í lúðrana á Yom Teruah er haldið áfram í baráttunni í Jeríkó (Jósúa 6) og við herkvaðninguna í búðum Ísraelsmanna (4. Mósebók 10) og á ýmsum trúarlegum- , ríkisstjórnar- og hernaðarlegum samkomum.
Flestir lúðrar sem fjallað er um í Biblíunni tengjast Yom Teruah. Þeir lúðrar eru uppfylltir í Opinberunarbókinni. Sjöundi lúðurinn lýsir því yfir að konungsríki þessa heims verða tekin yfir af konungsríki Yeshua. (Opinberunarbókin 11:15), alveg eins og sjöundi lúðrablásturinn við Jeríkó, þá náði fólkið yfirhöndinni í Jeríkó. (Jósúa 6:20). Það er köllun hinna trúuðu að vera tilbúin að taka konungsríki með valdi (Matteus 11:12; Daníelsbók 7:18). Þetta er boðskapur andlegs hernaðar sem leiðir til sigurs.
Hins vegar er sjöundi lúðurinn ekki “síðasti, mikli lúðurinn”. Síðasti lúðurinn tengist Yom Kippur, og það er blásið í hann við upphaf hátíðarinnar. Það er minnst á þennan sérstaka lúður á eftirfarandi stöðum:
2. Mósebók 19:13, 16, 19 – á Sínaífjalli
3. Mósebók 25:9 – Yom Kippur
Jesaja 27:13 - Upprisa dauðra, Burthrifning
Mattesu 24:31 –Endurkoman, Burthrifning
I Kórintubréf 15:52 –Endurkoman, Upprisan, Burthrifning
I Þessaloníkubréf 4:16 –Endurkoman, Upprisan, Burthrifningin
Þessi sérstaki lúður er lúður Guðs og það er aðeins blásið í hann tvisvar – einu sinni á Sínaí fjalli og einu sinni við Endurkomuna. Yeshua mun sjálfur blása í þennan lúður þegar hann kemur aftur með herfylkingar himnanna (Opinberunarbókin 19:11). Það verður hvorki Gabríel eða Mikael erkiengill sem blæs í þennan lúður (misskilningur í I Þessalonikubréfi 4:16), heldur af Yeshua hershöfðingja himnanna, gefandi skipun um árás (Jósúa 5:13). Samkvæmt biblíulegu mynstri er sú stund við hátíð lúðursins á Yom Kippur.
Mikilvægasti dagurinn í prestþjónustinni við musterið var Yom Kippur, þegar Æðsti presturinn fór, einu sinni á ári, inní hið allra helgasta. Samkvæmt spámönnunum, er mikilvægasti dagurinn, dagur dómsins – “hinn mikli og ógurlegi dagur Drottins” – Jóel 2:1, 3:4. Mikilvægasti dagur endatímanna er Endurkoma Yeshua. “Mikilvægasti dagurinn” í prestþjónustunni, mikilvægasti dagurinn í spádómunum og mikilvægasti dagur Messíasar, eru allir sami dagurinn. Það er samræmi í mynstri biblíunnar.
      Spámannleg merking Laufskálahátíðarinnar
Laufskálahátíðina kalla rabbíarnir hina Miklu Hátíð, og líka uppskeruhátíð. Torah leggur mikla áherslu á fögnuð samhliða þessari hátíð (5. Mósebók 16:15), þar segir jafnvel að það eigi bara að fagna. Eins og á öllum helgum dögum, þá eru þrjár mismunandi túlkanir: 1. Uppskera, 2. Brottför Ísraels, 3. Nýr sáttmáli.
Uppfyllingu spádómanna er hægt að sjá í Sakaría 14:16 “En allir þeir, sem eftir verða af öllum þeim þjóðum, sem farið hafa móti Jerúsalem, munu á hverju ári fara upp þangað til þess að falla fram fyrir konunginum, Drottni allsherjar, og til að halda laufskálahátíðina” (berið saman við Jesaja 27:13)
Margir kristnir koma til Jerúsalem til að taka þátt í Laufskálahátínni og uppfylla þetta vers. Endanleg uppfylling verður í Þúsund ára ríkinu. Lítum á nokkur atriði úr þessu versi:

Spádómar – Fyrst að það á að fagna hátíðinni í framtíðinni, þá hefur hún spámannlega þýðingu, sem er mikilvægt.
Nútíminn – Skipunin var gefin í fortíðinni og spáð fyrir í framtíðina, Torah hlýtur að hafa gildi og hátíðin að hafa merkingu í nútímanum. Þetta skiptir máli.
Alþjóðlegt – Þetta er ekki aðeins gyðingleg hátíð, heldur fyrir allar þjóðir, alþjóðleg, fjölmenningarleg, alheimshátíð. Hún er gífurlega stór.
Endurbót – Ef gyðingar og kristnir eiga að geta fagnað saman, þá verður að verða söguleg sáttargjörð milli þeirra. Hún sameinar.
Fögnuður – Eftir stríð og þrengingar, kemur góður endir: tími gleði, friðar og sigurs. Þetta er jákvætt.
Þúsund ára ríkið – Fyrst það verður eftir hið mikla stríð við endurkomuna, þá sannar það að þúsundáraríkið er raunverulegt en ekki táknrænnt.
Jerúsalem – Allar þjóðir safnast til Jerúsalem, höfuðborgar þúsundáraríkis Yeshua. Hans jarðneska hásæti verður þar. Miðsvæðis.

Það er ekki skrítið hve mikil andleg, pólítísk og hernaðarleg barátta er um Jerúsalem. Vers 16 í Sakaría 14 á hliðstæðu við vers 2 “ég mun safna öllum þjóðunum til hernaðar móti Jerúsalem…” Í versi 16 koma þjóðirnar til að tilbiðja; í versi 2 koma þjóðirnar til að berjast. Allir dragast til Jerúsalem, af annarri hvorri ástæðunni.
Andi Yeshua mun draga fólk til tilbeiðslu; Hann mun draga óvinina í bardaga (Vers 3 segir: “Drottinn mun út fara og berjast við þessar þjóðir” sem hafa komið í stríð gegn Jerúsalem.) Allir munu koma. Valið er um að fara í stríð gegn borginni eða tilbiðja konunginn þar. Spurningin er: Í hvaða liði ert þú?